Aangezien er rond 18.000 v.Chr. enorme hoeveel- .·· heden vocht opgeslagen lagen in gletsjers, beyond zich destijds een veel groter deel van de 'Bank' boven water dan nu. De instabiele bodem in dit gebied wordt dikwijls verstoord door aardbevingen, waardoor dit deel van de aardkorst omhoog wordt geperst of juist daalt. Toen de Atlantiers hier ar-riveerden, stak de huidige oceaanbodem vier tot vijf meter boven het water-oppervlak uit. Edgar Cayce voorspelde dat een deel van Atlantis nabij het eiland Bimini (behorend tot de Bahama's) weer omhoog zou komen, waar-bij de overblijfselen van een oude tempel zichtbaar zouden worden.

In 1968 ontdekten piloten door mensenhanden bewerkte steenblokken en pilaren on-der water, precies daar waar Cayce had voorspeld. Na intensieve studie van de readings van Cayce besloot dr. David Zink in 1974 een expeditie naar Bimini te organiseren en daar op zoek te gaan naar bouwwerken uit Atlan-tis. De door hem ontdekte onderwaterru'ines van megalietbouwwerken en intrigerende artefacten hebben deze enthousiaste onderzoeker, fotograaf en duiker al vaak teruggelokt naar dit gebied.  

Het ging de Atlantiers destijds, twintigduizend jaar geleden, voor de wind in Murias. De twee helderzienden die dr. Zink bij zijn onderzoekingen bij Bi-mini hielpen, hebben veel informatie over de stad doorgegeven. Zij vertel-den dat hoogontwikkelde, liefderijke wezens, afkomstig van een wereld in het sterrenbeeld de Pleiaden, deze spiritueel gevorderde kolonie van Atlan-tiers ontdekten en zich bij hun bloeiende handelsgemeenschap aansloten.46 Het waren deze Pleiadanen die de leiding van de bouw van tempels en an-dere gebouwen op zich namen,47 waarbij zij rekening hielden met de om-loopbanen van de zon, de maan, de sterren en daarmee met de subtiele rit-mische cycli in de natuur die organisch leven mogelijk maken, zoals de sei-zoenen, de rotatie van de aarde (de schijnbare rotatie van de sterrenhemel) enzovoort. Dankzij de onderzoekingen van Edgarton Sykes weten we in-middels dat de stad Murias op Bimini de regeringszetel voor dit gebied werd, en dat de stad over uitgebreide faciliteiten beschikte, zoals een zie-kenhuis, een tehuis voor reizigers in nood, en een werf met reparatiedok.48 Op een heuvel die zich boven Murias verhief, bouwden de Atlantiers en de Pleiadanen samen een schitterende geneestempel, gewijd aan de god Min en de Bennu-vogel, twee symbolen van verjonging. In het bouwplan van deze tempel was sacrale geometrische kennis verborgen, naast uitvoerige kennis van de structuur van het zichtbare universum, het zonnestelsel en de aarde. Ook het bouwplan van de Grote Piramide van Gizeh in Egypte bevat derge-lijke informatie. Een zeer uitzonderlijk kenmerk van deze enorme tempel in Murias waren de grote ramen van kristal, dat ertoe heeft geleid dat het ge-bouw in latere overleveringen de 'Tempel met de Doorzichtige Muren' werd genoemd. 

Hoogontwikkelde priesteressen hadden de leiding over dit complex. Met be-hulp van geneeskrachtige planten en bloesems en geholpen door de advie-zen van de Pleiadanen ontwikkelden zij een grote verscheidenheid van me-dicinale brouwsels van onschatbare waarde. Geluid - in de vorm van recita-ties - was een ander hulpmiddel dat deze bekwame vrouwen gebruikten, ter ondersteuning van hun geneeskrachtige remedies die zij de zieken die hun hulp kwamen inroepen voorschreven.49 Deze locatie op Bimini versterkte de lichaamsenergie, want het licht radioactieve water in nabijgelegen bronvij-vers had een verjongende invloed op de endocriene klieren, met name de bijnierschors en de hypofyse, waardoor de afscheiding van weldadige hor-monen werd bevorderd. Dr. Zink en zijn helpers ontdekten bij de zuidpunt van Bimini onder water hete bronnen, met water dat rijk is aan mineralen en een licht radioactief gas meevoert. AIleen al zwemmen in dit water verbe-terde de huidtonus, liet gelaatsrimpels verdwijnen en verlichtte zelfs de ge-wrichtsreuma van een van dr. Zinks medewerkers.50 Afgezien van de zorg-verlening aan zieken bood de geneestempel op Bimini mensen de gelegen- 

heid hun bewustzijnsniveau te verhogen en het feit te beseffen dat hun oor-sprong niet op de aarde is gelegen.51 Toen de bevolking van het omliggende gebied in aantal toenam, bouwden de spiritueel gerichte inwoners hier machtige piramiden. Deze zijn uiteindelijk onder de golven van de Caribi-sche Zee verdwenen, maar zijn met behulp van sonar en satellietfotografie duidelijk waameembaar. Piloten van commerciele lijnvluchten melden gere-geld dat ze deze hoge, spitse gebouwen bij kalm weer duidelijk onder water kunnen zien liggen. 

Rond 10.000 v.Chr. steeg het zeewaterpeil snel en verdween Murias onder de golven, behalve de geneestempel, die veilig op een heuveltop stond. Ge-durende lange tijd in de prehistorie werd dit oude kuuroord bezocht door Ierse, Egyptische, Griekse, Fenicische en Carthaagse zeevaarders en reizi-gers.52 In de peri ode omstreeks 6000 v.Chr. steeg het peil van de oceanen opnieuw. Ook werd het land door aardbevingen geteisterd. Zelfs de machti-ge beschermmuren werden gedeeltelijk verwoest en delen van de prachtige tempe I braken af alsof het een stuk speelgoed van glas betrof. Langzaam verdween dit eens zo luisterrijke bouwwerk met de resten van de kristallen ramen uit het zicht. Legenden over het Eiland van de Rui"ne (van de tempe!) en de verjongende invloed van Murias bleven tot in de zestiende eeuw avonturiers en ontdekkingsreizigers aanlokken, tot in de tijd dat Ponce de Leon hier arriveerde, op zoek naar de Bron van de Eeuwige Jeugd. 

Soms stuiten sportduikers in het gebied van de Bahama's op de resten van onder water gelegen Atlantische bouwwerken. De kans daarop is het grootst na een zware storm die de oceaanbodem heeft omgewoeld. Er wordt aan de-ze vondsten weinig publiciteit gegeven, uit angst dat schatzoekers deze rui"-nes zullen plunderen, of ze misschien zelfs voor dat doe I met explosieven zullen beschadigen. Charles Berlitz beschrijft een vers1ag van dr. Ray Brown, die na zo'n zware storm in 1970 met vier andere sportduikers op onderzoek \\l(lS nabij, de B,~(fY Eilanden, ongeveer tweehonderdveertig kilo-meter van Bimil\f::'b-; ":Brown)ertelt dat zij vanuit hun boot gebouwen on-der water 'zagen liggen. Ze Iieten zich in zee vallen en bij de bodem, op een diepte van circa 40 meter, stuitte hij op een piramide. Hij ging op onderzoek uit, zwom een opening nabij de punt in en werkte zich door een schacht heen totdat hij een kristallen bol zag, geklemd in twee bronzen handen.53 Een robijn - opgehangen aan het hoogste punt in de piramide - hing recht boven de kristallen bol - een stenencombinatie die spirituele mensen in de Oudheid gebruikten om gedachten te versterken en te verstrooien.54 Dr. Brown rukte de glanzende bollos en zwom naar buiten, erop gebrand deze duistere, g~heimzinnige plek te verlaten. Hij nam de kristallen bol mee naar Arizona, waar hij hem af en toe tijdens een lezing vertoont. De bol heeft een sterk energieveld en in het inwendige zijn kleinere kristallen te zien. Drie van de vier sportduikers uit het gezelschap van dr. Brown op de dag waarop hij de kristallen bol vond, vonden later de dood toen zij in de nabijheid van de piramide aan het duiken waren.55 Dit verhaal werd in de jaren tachtig uit de doeken gedaan in een Amerikaans televisieprogramma dat landelijk werd uitgezonden: In Search of Atlantis. Dr. Douglas Richards, een onderwaterar-cheoloog die momenteel deelneemt aan het onderzoek van Bimini en omge-ving, vermoedt dat Charles Berlitz door Brown om de tuin is geleid en dat het hele verhaal verzonnen kan zijn. 

Een man die in 1957 de zee even ten zuiden van de kust van Bimini verken-de, stuitte op een forse stenen pilaar in water ter diepte van ruim twaalf me-ter. Later vertelden helderzienden dat deze zuil ooit deel had uitgemaakt van een bouwwerk waarin een immens blok kristal was ondergebracht. De zuil was gebruikt om dit kristal zo te draaien dat het de energie van de zon re-flecteerde.56 Deze helderzienden geloven dat de mensen die in het desbetref-fende gebied woonden voordat de zee het overspoelde, de zuil en het kristal hebben gebruikt voor de ontvangst en bundeling van kosmische energie om de ziel van mensen te helpen. Foto's van deze onderzeese pilaar bewijzen dat de zuil is omgeven door een merkwaardig stralingspatroon dat voor het blote oog onzichtbaar is. Stralingsexperts zeggen dat ultraviolette straling als gevolg van ionisatie door de zuil het energieniveau van het omringende water kan verhogen, waardoor deze straling ook zonder speciale film en fil-ters zichtbaar wordt.57 Topografieopnamen, in 1984 gemaakt door een satel-liet, vertonen grootschalige geometrische patronen met volmaakt haakse hoeken die zich in de omgeving van Bimini over een afstand van vele kilo-meters onder water voortzetten. Ze zijn bedekt door een laag zand en water van drieeneenhalve tot viereneenhalve meter, waardoor ze alleen vanuit de lucht zichtbaar zijn; vanuit een boot zijn ze niet waar te nemen.58 Momen-teel is een groep onderzoekers, waartoe ook dr. Douglas Richards behoort, in de omgeving van Bimini op zoek naar sporen van de tempel en het gene-zende bronwater waarover Edward Cayce het had. Zij hebben kortgeleden een bezoek gebracht aan de 'Katheuvel' (Cat Mound), een moeilijke taak, omdat deze heuvel omgeven is door een mangrovemoeras, maar zij hebben geen kans gezien vast te stellen wat zich onder dit moeras bevindt, omdat radarenergie die wel doordringt in de grond, wordt tegengehouden door het zeewater dat in dit gebied is doorgesijpeld. Nu willen zij een poging wagen met behulp van seismologische technologie.

Tiahuanaco 

De duizenden jaren oude stad Tiahuanaco in Bolivia is een ander voorbeeld van de uitzonderlijke architectonische prestaties van de prehistorische bouwmeesters, die naar aIle waarschijnlijkheid door buitenaardsen werden geholpen. Deze uitgebreide rurnes bevinden zich nu op de ongelooflijke hoogte van 3950 meter boven de zeespiegel en ruim 300 kilometer landin- 

waarts vanaf de kust van de Grote Oceaan, maar uit allerlei aanwijzingen blijkt dat deze stad zich ooit op zeeniveau moet hebben bevonden en zelfs een verbindingskanaal had met de oceaan! Tiahuanaco werd gebouwd aan het Titicacameer, een reusachtige binnenzee met een oppervlakte van zo'n 8000 vierkante kilometer. Het meer is inmiddels aanmerkelijk kleiner ge-worden, waardoor de rurnes van de stad nu kilometers van de oever zijn ge-legen. Het water is nog enigszins zout en bevat nog enkele plantaardige or-ganismen uit de oceaan uit de dagen dat het meer veel groter was en op de-zelfde hoogte lag als de Stille Oceaan.