Luchtvaart

De Atlantiers, zelf omsloten door water, waren zich voortdurend bewust van de vrijheid die trekvogels genoten. Deze dieren konden onbelemmerd naar verre oorden vliegen. Daarom verlangden zij emaar ook zelf te kunnen vlie-gen en leerden zij op den duur inderdaad de zwaartekracht te overwinnen. Tot het gamma van luchtvaartverworvenheden van de elkaar opvolgende beschavingen van Atlantis behoorden eenpersoonsvliegtuigen, passagiers-toestellen en zelfs toestellen die zowel onder als boven water konden 'vliegen'. 

Levitatie

Een klein aantal Atlantiers met een hoogontwikkeld bewustzijn was in staat 

zich zonder voertuig van het ene oord naar het andere te verplaatsen. Hek-sen wisten de zwaartekracht te overwinnen met de energie van hun geest: zij leerden zich van de grond te verheffen en door de ruimte te reizen. Ook evenwichtige en grondig getrainde mensen leerden de latente energie die lag opgeslagen in de vibratie van de moleculen van hun eigen lichaam te be-heersen. Zij gebruikten die kracht voor het creëren van een persoonlijk rote-rend krachtveld om zich heen.

Met deze trillingen en de kracht van hun geest konden ze hun lichaam doen 'oplossen', vervolgens de zwaartekracht overwinnen, zichzelf naar een an-dere locatie verplaatsen, en daar hun lichaam weer aannemen. Deze bijzon-dere personen, die met hun geest controle hadden over hun fysieke zelf, konden reizen waarheen zij wilden, onbelemmerd door tijd en ruimte. De Atlantiers gebruikten de energie van geluidsgolven om hun lichaam van de grond te verheffen en zich over korte afstanden door de lucht te verplaatsen. Ze beschikten over metalen antizwaartekrachtschijven die wel iets weg had-den van een ontbijtbordje; deze werden al in de vroegste jeugd afgestemd op de persoonlijke vibraties van de betrokkene. Hun stemgeluid - in combi-natie met mentale concentratie - leverde de trillingen die voor verplaatsing nodig waren. Als zij de juiste tonen zongen en tegelijkertijd tegen de schijf tikten, verhieven zij zich van de grond en konden zich dan, op voorwaarde dat zij zich intensief concentreerden, verplaatsen. De nakomelingen van de Atlantiers hebben de kennis van deze levitatieschijven doorgegeven en de herinnering eraan is blijven voortleven in de verhalen over vliegende tapij-ten in Duizend-en-een-nacht. Op Trinidad in de Caribische Zee wordt ver-teld dat heel, heel vroeger in het Oude Rode Land mensen, als zij een heu-vel wilden beklimmen, op een plaat tikten, het juiste lied zongen voor de plaats waar zij heen wilden, en ogenblikkelijk door de lucht naar die plaats vlogen. Ook oude overleveringen in het Verenigd Koninkrijk melden dat mensen, als zij over een speciale metalen plaat beschikten, langs een ley konden vliegen. In prehistorische graven in Zuid-Amerika hebben archeolo-gen voorwerpen gevonden die zij Klangplatten, 'geluidschijven' noemden. Deze schijven zagen eruit als grote hangers waarin de atbeelding van een vleermuis of een adelaar was gegraveerd. De verklaring voor de herkomst van deze benaming is onduidelijk, maar het lijdt geen twijfel dat ze aan de levitatieschijven uit deze oeroude overleveringen doen denken. In 1519 schonk de Azteekse koning Montezuma Cortez twee platte schijven van zui-ver goud. Ze hadden een diameter van vijfentwintig centimeter en waren rond van vorm, met ruwe randen. Een van deze platen was acht millimeter dik; de tweede was dunner. Deze opmerkelijke geschenken kunnen levita-tieschijven zijn geweest. Ze waren speciaal gemaakt voor keizer Karel V en zijn echtgenote. De keizer en zijn gemalin hebben echter nooit iets geweten van hun uitzonderlijke functie. Deze platen bleven tot aan de ballingschap van koning Alfonso XIII (in 1931 werd de Spaanse Republiek uitgeroepen) deel uitmaken van de persoonlijke schatten van de Spaanse kroon. In 1931 werden ze - samen met andere waardevolle bezittingen van het koningshuis - door de koning op een veilige plaats verborgen.

Heteluchtballonnen

Rond 52.000 v.Chr., toen verscheurende dieren de bevolking in Atlantis ontzaglijk veelleed bezorgden, werd het belangrijk te kunnen beraadslagen met andere volkeren die eveneens door deze plaag werden bezocht en op grote afstand woonden. Omdat deze mensen niet over adequate transport-middelen beschikten om naar hun land te komen, bedachten de vindingrijke Atlantiers een methode om hen te vervoeren.

Ze naaiden geprepareerde hui-den van grote dieren aaneen tot een ballon en creeerden een soort zeppelin. De vorm ervan werd in feite bepaald door de afmetingen van het dier dat de huid had geleverd. Zo kwam het dat sommige van deze heteluchtballonnen de vorm hadden van een olifant, mastodont of holenbeer. Edgar Cayce heeft gedetailleerd beschreven welke technieken de Atlantiers hebben toegepast om metalen zodanig te legeren dat ze een sterk en niettemin licht skelet voor deze unieke transportmiddelen vormden. Hij zegt dat zij deze vreemde bal-lonnen vulden met een gas dat de ballon met enkele passagiers net voldoen-de van de grond tilde.34 Ook maakte Cayce melding van Atlantische vlieg-tuigen die zich zelfs onder water konden verplaatsen en die nuttig waren voor het transport van wapens met grote vernietigingskracht die tegen de gevaarlijke monsters werden ingezet.

Vliegende boten

Lang na 52.000 v.Chr. hebben prehistorische mensen hun technologie voor de bouw van vliegmachines nieuw leven ingeblazen. De resultaten zijn nooit geheel uit de herinnering van hun nakomelingen verdwenen. De over-leveringen van de Hopi en andere Amerikaanse Indianen beschrijven het vliegverkeer uit het verre verleden. De herinnering aan 'schepen' die geen zeilen of riemen nodig hadden en zelfs door de lucht konden vliegen, is ook in de legenden van de Ieren en Kelten bewaard gebleven. Tot de gedetail-leerde verhalen uit het Verre Oosten over vliegmachines in prehistorische tijden behoren ook accurate en realistische beschrijvingen van het aardop-pervlak dat de piloten en hun passagiers beneden zich waamamen. Zo vin-den we .in de Mahabharata en de Bhagavata Purana, overleveringen die omstreeks de vierde eeuw voor Christus in het Sanskriet zijn opgetekend, beschrijvingen van de aankomst van 'de goden' in vliegende boten, van de bouw van vliegmachines voor deze goden, en van grote aantallen klaarliggende vliegende boten.36 Vermoedelijk met assistentie van hulpvaardige buitenaardsen ontwikkelden de innovatieve Atlantiers gedurende hun lang-durige peri ode van vooruitgang en groei allerlei luchttransportmiddelen. Ed-gar Cayce maakt gewag van Atlantische vliegmachines die sterk doen den-ken aan die welke de pro feet Ezechiel in de bijbel heeft beschreven.37 Deze vliegtoestellen werden aangedreven en bestuurd met behulp van zonne-energie. In latere perioden volgden vliegtoestellen de baan van krachtige energiestralen, gegenereerd door krachtcentrales in Atlantis die zelf hun energie betrokken van de zon, waarbij deze energiebundels ook de benodig-de energie voor de aandrijving leverden. Edgar Cayce beschreef nog een an-der vliegtoestel, dat aan een lage, platte slede doet denken. Het kon zware lasten over lange afstanden in een rechte lijn transporteren op een vlieg-hoogte van circa twaalf meter. Het transportmiddel werd vanaf de grond be- , stuurd en betrok de benodigde energie via kristallen.38 Energiebundels uit zo'n kristal werden ook benut door kleine vliegtoestellen met slechts een of twee passagiers, die zich op een hoogte van zestig tot negentig centimeter boven de grond verplaatsten.39 . 

Frederick Oliver beschrijft luchtschepen in Atlantis die met de naam valix werden aangeduid. Hun afmetingen liepen uiteen van zeveneneenhalf tot meer dan negentig meter. Ze deden denken aan holle naalden met aan beide uiteinden een scherpe punt en waren vervaardigd van een helder lichtge-wicht metaal dat in het donker oplichtte. Deze passagierstoestellen waren voorzien van rijen patrijspoortachtige ramen in de vloer en in beide flanken, en het interieur werd verlicht door lampen aan het plafond. Boeken, mu-ziekinstrumenten, potplanten, gerieflijke stoelen en zelfs bedden maakten het reizen met deze toestellen tot een ontspannend genoegen. Een bijzonde-re voorziening stelde deze toestellen in staat bij slecht weer of mist botsin-gen met bergtoppen te vermijden. Ais de Atlantiers zich in deze toestellen boven de aarde verplaatsten, lieten zij vaak zaadjes vallen, bij wijze van of-ferande aan de ondergaande zon.40 In veel oude Indiase geschriften worden overeenkomstig gevormde toestellen beschreven die kennelijk even snel waren als die van Atlantis. De Sanskriet-naam ervoor is zelfs exact gelijk, namelijk valixi (meervoud).41 Toen de achttienjarige Oliver deze informatie van Phylos de Tibetaan in 1884 doorgaf, kan hij onmogelijk vertrouwd zijn geweest met deze oude Sanskriet-teksten. 

De transporttechnologie van het prehistorische Atlantis mag dan heel anders zijn geweest dan de onze, op gebieden als dat van de flui"dica (stromings-leer, met name de hydrodynamic a), de fotonica (de discipline die zich be-zighoudt met licht en de toepassingen ervan) en het magnetisme staan ons onbeperkte mogelijkheden ter beschikking.42 

In oude tijden werd er heel vrijmoedig over buitenaardse bezoekers aan de aarde gesproken, zoals dat ook nu op sommige plaatsen in de wereld ge-beurt. Plato heeft verhaald hoe de god Poseidon zich in Atlantis vestigde en daar huwde met een aardse vrouw, die hem veel kinderen schonk. De theo-rie dat Poseidon een bezoeker van buiten de aarde was, strookt met de pas-sage in de bijbel over 'de zonen Gods' die zich de dochters der mensen tot vrouw namen 'wie zij maar verkozen' .43 De bijbel noemt deze 'mannen van naam' uit prehistorische tijden 'machtigen'. De bovenmenselijke prestaties van Poseidon bij het bouwen van zijn nieuwe thuis - waarbij hij indrukwek-kende kanalen groef voor de Stad der Gouden Poorten - zijn zeker niet in strijd met die bijbelse omschrijving. 

Edgar Cayce spreekt vaak en nuchter over buitenaardsen in zijn readings. In 1938 beschreefhij buitenaardsen die in ruimtevaartuigen in de late peri ode van de geschiedenis van Atlantis naar de aarde kwamen om te waarschuwen voor de op tit zijnde verwoesting.44 In een andere reading heeft hij het over bezoekers van andere werelden of planeten die op aarde waren ten tijde van het ontstaan van de Maya-beschaving.45 Overal ter wereld wordt in overleveringen, my then en legenden de herinne-ring bewaard aan de tegenwoordigheid van buitenaardse wezens. In de regel worden zij omschreven als 'goden die uit de hemel op aarde neerdaalden'. 

De Zoeloes, een starn die in de prehistorie in Afrika is ontstaan, verhalen van bezoeken vanuit de ruimte als de oudste gebeurtenissen in hun hele be-staansgeschiedenis.46 De Dogon in Noord-Afrika, wier voorouders in het verre verleden uit Egypte emigreerden naar hun huidige woongebied in Ma-li, bezitten verbluffend accurate astronomische kennis - niet alleen over zons- en maansverduisteringen, maar ook over de heldere ster Sirius en een voor ons vrijwel onzichtbare ster die zich heel dicht bij Sirius, bevindt. Zij zeggen deze kennis te hebben ontvangen van bezoekers die afkomstig wa-ren uit de omgeving van Sirius en lang geleden hun starn met een bezoek vereerden: De bevestiging hiervan vinden we bij de Egyptische orde der Ammonieten: zij verhalen dat de neters - bezoekers uit het heelal die door de lucht konden vliegen - onder meer in staat waren rivierbeddingen te ver-leggen en met vingers van vuur in rots te schrijven. De Ammonieten gelo-yen dat deze bezoekers met aardse vrouwen trouwden en dat zij onder hen hebben geleefd, en ook onder de Dogon en de Tutsi.47 Het Popul Vuh van het yolk der Quiche-Indianen in Midden-Amerika beschrijft bezoekers uit de hemel die gebruikmaakten van het kompas, wisten dat de wereld rond was en de geheimen van het universum doorgrondden. In het Verre Oosten verzekeren brahmaanse geschriften ons dat vrienden uit de kosmos vruchten en granen naar de aarde meebrachten die tot dan toe op aarde onbekend wa-ren.48 

De bijbel bevat tal van passages die zich in verband laten brengen met bui-tenaardse bezoekers. Uiteraard maakt het woord ruimtevaartuig geen deel uit van de bijbelse woordenschat, maar in plaats daarvan spreken de auteurs van raderen en vuur.49 (Ezech. 1:1-28). Als zo'n ruimtevaartuig opsteeg, spraken de bijbelauteurs van een vurige wag en met vurige paarden, zoals in het geval van Elia, die in een stormwind ten hemel voer. 50 De piloten van deze ruimtevaartuigen werden wagenmenners genoemd.51 Een vooraan-staande buitenaardse werd in de bijbel soms aangeduid als de Here, en zijn vaartuig was een snelle wolk of een wolkwagen.52 De beide 'engelen' die Lot bezochten en de nacht v66r de verwoesting van Sodom en Gomorra in zijn huis doorbrachten, doen sterk aan buitenaardsen denken.53 Het is heel goed mogelijk dat een vliegend toestel met astronauten aan boord verant-woordelijk was voor de rook en het vuur die in de tijd van Mozes optraden bij de aankomst van de Here op de berg SinaL54 Een vrijwel identieke ge-beurtenis wordt beschreven in Ezechiel 1 :4-5: 

Christus in kleitabletten griften. Begin twintigste eeuw zijn er bij Nineve, de oude hoofdstad van de Soemerische koningen, circa 25.000 kleitabletten op-gegraven die deel uitmaakten van de koninklijke bibliotheek. Zecharia Sit-chin heeft de passages in veel van deze teksten, die betrekking hebben op hun tempels, piramiden, astronomie, geavanceerde metallurgie en wiskunde en allerlei andere opmerkelijke zaken, met grote zorg vertaald. Hun genees-kundige handboeken behandelen de menselijke anatomie, diagnosemetho-den, recepten, remedies, operatieve ingrepen en zelfs de honoraria die aan chirurgen moeten worden betaald. Overal in deze documenten hebben de Soemeriers het over de 'goden' die in hun ruimteschepen uit de hemel kwa-men. Zij leken op mensen, droegen helmen, hadden wapens en waren de bron van de Soemerische kennis.55 Wie waren deze goden en godinnen, die zoveel kennis bezaten? Sitchin gelooft dat de wezens die omstreeks 4000 v.Chr. de Soemeriers bezochten, afkomstig waren van de 'tiende planeet'. Hij citeert talloze passages uit Soemerische kleitabletten ter staving van zijn hypothese dat deze intelligente bewoners van de tiende planeet al vierhon-derdvijftigduizend jaar geleden de aarde hebben bezocht en dat zij onze pla-neet sindsdien hebben bezocht met een interval van zesendertighonderd jaar - telkens als hun planeet in zijn lange omloopbaan de aarde naderde. 

Andere ruimtewezens die gedurende de hele geschiedenis van de mensheid qe aarde bleven bezoeken, waren kennelijk afkomstig van de Pleiaden, een groep van ongeveer driehonderd sterren die deel uitmaakt van de cons tell a-tie Stier (Taurus). Hoewel deze groep zich op ongeveer vierhonderd lichtja-ren van o.nze zon bevindt, zijn zeven van deze sterren via de telescoop zicht-baar. Verwijzingen naar de Pleiaden en bezoeken van buitenaardsen uit die heme1contreien zijn in vrijwel iedere beschaving op aarde te vinden.